قرض الحسنه – خاطره شماره ۴

محله ي مسجد فين اصفهان بود و هيئت رقيه خاتون. هر كس وارد هيئت مي شد، تازه بايد مجوز ادامه ي راه مي گرفت. شرطش اين بود كه دفعه ي بعد يك نفر را با خودش بياورد.
فكر هيئت از عبدالله بود و اسمش از آقاجون. خيلي به عبدالله و رحمت الله كمك كرد اين هيئت را راه بيندازند. يك صندوق قرض الحسنه هم داشتند. هر كس هر قدر مي توانست مي داد. هر وقت هم پشيمان مي شد، مي توانست پس بگيرد. صندوق كارراه اندازي شده بود براي مردم محل.
يادگاران، جلد ۵ كتاب شهيد عبدالله ميثمي ، ص ۸